Ang dating daan beliefs tv costars dating

Nakita niyang maingat nang ibinababa sa hukay ang kabaong na hinihimlayan ng kanyang ama. Pero alam niyang unti-unting lumalaban ang kanyang sarili sa matinding sakit at kalungkutan. But she needs to accept the fact that he’s already gone. Ang papa lang niya ang mag-isang nagpalaki sa kanya. Gumuho nga lang ang lahat ng kanyang pananabik nang makatanggap ng tawag mula sa ospital at sinabihan siyang wala na ang kanyang ama. Ilang sandali pa’y isa-isa nang nagsipagalisan ang mga nakipaglibing. Binuo niya ang katangiang iyon noong nagsisimula pa lamang siyang magdalaga. Hindi rin siya sigurado kung anong susunod na gagawin. Minsan naman ay sa loob ng gubat na malapit lang din sa kanilang tahanan. “Pa’no ba ‘yan, talo ka na naman,” nanunudyo itong yumukod at inilapit ang mukha sa kanya. Ayaw na ayaw niyang ginagawa iyon ni Maru sa kanya. It was a necklace…a silver necklace with a blue-pixie pendant. Iyon ang kaisa-isang bagay na masasabi niyang naging koneksyon niya kay Maru. Bahagya niyang nalukot ang papel sa pagkagulat at madaling itinago iyon sa kanyang likuran. Wala kaya.” Lalong lumapad ang ngiti nito at para bang nang-aasar pang hinabol-habol siya. Isang nakakalokong ngiti ang pinawalan nito na sadya pa siyang sinulyapan. Naisipan lang naman talaga niyang iguhit ang kuya niya kanina. Tumayo siya upang magtungo sa silid ng kanyang ama. Sinulyapan niya ang picture frame na nakapatong sa ibabaw ng drawer. Nakaakbay sa kanya ang papa niya while she was holding an ice cream cone. Samantalang ang papa naman niya ay naka-pose na parang isang binatang nagpapapogi. Pero…ko sa sarili kong na-miss ko din siya.” Huminga siya ng malalim at niyakap ang picture frame. Agad siyang bumangon at nagtungo sa banyo para maghilamos. Naiwan naman siyang nakatayo lang sa harapan ng pintuan na para bang dinaanan ng isang malakas na ihip ng hangin. Masaya ako na naging maayos ang buhay niyo ng papa mo,” umupo ito sa sofa habang inililibot ng tingin ang paligid. Pero hindi na tungkol sa kanyang ama ang napag-usapan nila. “Masakit pa rin sa ‘kin ang ginawa niya noon.” “Hindi mo naman kailangang tanggapin siya kaagad-agad. Ang sinasabi ko lang, mas magandang bigyan mo ng pagkakataon ang kapatid mo na alagaan ka ulit.” “At paano kung iwan niya ako ulit? Ilang pangungumbinsi rin ang ginawa sa kanya ni Jessie bago siya nito napasuko. Pagka-graduate ay bubukod na siya—na sinang-ayunan naman ni Maru nang magkita sila kaninang umaga. Inayos din niya ang mga kagamitang hindi niya madadala. Hindi niya alam kung bakit pero tila tumalon ang puso niya pagkakita sa ngiting iyon. At kailangan na niyang ihanda ang sariling mamuhay nang nag-iisa. Pinahid niya ang luhang dumaloy sa kanyang magkabilang-pisngi. Maraming kaibigan at mga kakilala ang sa kanya’y nagpaalam na. Minsan na rin niyang naisip na tumigil na sa pag-aaral at maghanap na lang ng trabaho. Nais niyang sabihin ditong wala, ngunit isang imahe ng batang lalaki ang alam niyang lumitaw sa kanyang isipan. At alam niyang kapag naroon na ito ay hinding-hindi na niya ito mahahanap. Pakiramdam kasi niya’y sobrang liit niya at hindi niya kayang makipagsabayan dito. ” at tuluyan na nga siyang napaiyak./ ******** “ANJEA? Pero hindi ang mga bagay na iyon ang pakay niya sa kahong iyon. Bahagyang umangat ang bahaging kinatatayuan ng munting ballerina. Kahit anong mangyari’y hindi ito pwedeng makita ng kuya niya. Patingin nga ako,” nakangising-nakangisi ito sa kanya. Napabuga ng hangin ang kanilang lola.”Kayo talagang mga bata kayo o! “Papa, alam mo sigurong nagpakita na ulit si Kuya Maru,” pagkausap niya dito. Ngayon ay talagang gulung-gulo na ang kanyang isipan. Maya-maya lang ay narinig niyang tumunog ang doorbell. Ikinuwento niya dito ang tungkol kay Maru, ang pang-iiwan sa kanya nito noon, at ang biglaang pagbalik nito sa buhay niya. Hindi ka pa nakaka-recover masyado sa pagkamatay ng papa mo, heto naman at namomroblema ka sa pagbabalik ng kuya mo.” She didn’t answer. Sa huli’y naisip na niyang pumayag sa gusto ng kuya niya. Nangako si Maru na patuloy na babayaran ang upa sa apartment na ‘yon para magamit pa niya pagdating ng araw. Napakabait nito at talaga namang hindi niya ito ipagpapalit sa kahit na anong bagay. Hindi niya alam kung paano niya magagawang gumising sa mga susunod na umaga na hindi na niya ito masisilayan.

Her eyes widened when she saw the statue bathing inside. At kaparehong-kapareho nito ang pendant ng kuwintas na ibinigay sa kanya ng kapatid. ” tinabihan siya ni Maru at tulad niya, sa fountain din ito nakatingin. Nasa kanya pa nga ito pero hindi pa siya handang isuot iyon muli. Naiwan siguro sa bahay ni Lola nang kunin ako ni Papa,” pagsisinungaling niya. “Halika na sa loob,” yakag nito sa kanya na nauna nang humakbang papasok ng bahay.

Maraming puno doon ngunit karamihan ay hindi kalakihan. Malamang ay tahimik na naman siya nitong pinagtatawanan. Alam mong hindi naman ako mananalo sayo,” hiyaw niya sa paligid. Nakapangalumbaba siya habang tinititigan ang silver necklace na suot niya. Para kasing nagliliwanag ito ng husto sa sikat ng araw. Nakita niya ang kunehong nakatuntong sa isang bato. Idagdag pa na mukha na itong disisais-anyos dahil sa sobrang tangkad nito. Palagi nga itong napagkakamalang anak ng isang foreigner sa Western side. Ang sabi ng lola niya, hayaan na lang daw nila si Maru sa naging pasya nito. Iyon ang isang bagay na hindi niya naintindihan noong mga panahong iyon. It’s been a long time since the last time she heard him say her name. But…” bumahid ang magkahalong lungkot at determinasyon sa mga mata nito. At kung hindi pa ito nangyari, hindi ka ulit magpapakita sa ‘kin? Pero alam niyang pinipilit lang nitong hindi ipakita sa kanyang sobra itong naaapektuhan sa mga panunumbat niya. “Hindi pa ‘ko…handang makita ka ulit.” “Anjea,” nakikiusap ang mga mata nito. Ni sundan ng tingin ang kapatid ay hindi niya ginawa. Pakiramdam niya’y dobleng pagdurusa ang kanyang natamo ngayon. May kinapa siyang isang malaking kahong yari sa kahoy. Bumungad sa kanya ang mga photo album ng kanyang mama at papa noong mag-nobyo pa lamang ang mga ito. Hindi pa rin naaalis ang nanunudyong ngiti nito sa kanya.

Pero kapag ang Kuya Maru na niya ang nagtatago, hindi niya ito agad nakikita. Bigay ito ni Maru sa kanya bago pa man daw siya magkaisip. Napakaputi ng balahibo nito at nagtataglay ito ng kulay-gintong mga mata. Halika, bubuhatin kita,” dahan-dahan siyang yumukod para sana’y abutin ito nang bigla itong lumundag palayo sa kanya. Hindi kita sasaktan,” nilapitan niya ito ngunit agad itong nakatakbo. Marami ang nagtataka dahil wala namang dugong-dayuhan ang angkan ng kanilang ina. ” Saglit itong pumikit at muling tumingin sa kanya. Ayaw niyang maniwalang totoo ang sinasabi ng kapatid niya. Paano niya magagawang kalimutan ang kapatid na kinamulatan niya at halos kasabay na niyang lumaki? ” nang marinig ang boses na iyon ay awtomatikong nagbalik ang lahat ng alaala niya tungkol dito. “I want you to live with me…again.” Sa sinabing iyon ng kuya niya ay labis siyang naguluhan. “Alam kong wala ka ng ibang makakasama ngayon sa buhay at—“ “At gusto mong ikaw ang pumuno doon, gano’n ba? ” sa puntong iyon ay hindi na niya napigilang umiyak. Pakiramdam niya’y nagising muli ang dating Anjea—the child who never stopped crying when her brother left. But I’m sorry for hurting you.” “Sa tingin mo ba matatanggap ko lang basta ‘yon? ******** PASADO ala-una na ng umaga pero hanggang ngayon ay hindi pa rin siya makatulog.

CHAPTER 1 BANAYAD na ang pagbagsak ng kanyang mga luha. Pero pilit inaabot ni Maru ang papel na itinatago niya. Ipakita mo na kasi ‘yan Anjea,” hinabol pa siya ni Maru. ” saway naman ng Lola nilang kalalabas lang sa kusina. Matagal-tagal na rin kasi noong huli siyang makakita ng mga alitaptap. “Ngayon, puwede mo nang imulat ang mata mo.” Dahan-dahan siyang nagmulat. Pero ang sadyang nakaakit sa kanya ay ang kulay-asul na lambanang nasa pinakaitaas. Kapareho niya ang kuwintas na ibinigay mo sa ‘kin.” Napangiti si Maru. You were gone for thirteen years and now you want me to live with you? “Hindi ko kailangang sumama sayo.” “You’ll be alone.” “I’m old enough to take care of myself! Pero maniwala ka, wala akong ibang gusto ngayon kundi ang makasama ka ulit.” Napatingin siya dito. Sa totoo lang, kahit galit siya dito’y hindi niya maikakailang nakaramdam siya ng tuwa nang makita niya itong muli. Hindi na kasi niya napigilang aminin sa sariling na-miss din niya ito ng sobra-sobra.

Hindi na katulad noong mga nakaraang araw na walang siyang kapaguran sa matinding pag-iyak. Malinaw na malinaw sa kanyang pandinig ang pagpatak ng ulan sa lupa. Kahit papaano’y nagpapasalamat siyang mayroon siyang kaibigan na katulad ni Jessie. Napatili siya ng dalawang kamay na nito ang humahawak sa braso niya. Hanggang sa makarating sila sa sala ay hindi pa rin sila tumitigil. “Si kuya po kasi, kinukulit ako,” nagtago siya sa likod ng lola nila. ” “Gusto ko lang naman po kasing makita ‘yong crush niya. Inaasar lang po ako ni Kuya.” “Ano ba kasi ‘yang drawing na ‘yan? Paboritong-paborito pa naman niyang pagmasdan ang mga iyon. ” Nawala ang lahat ng inis niya at agad siyang tumango dito. At ganoon na lang ang kanyang pagkamangha nang makita ang mga lambanang umiikot sa palibot ng puno. “Buti naman at nagustuhan mo ito,” masuyo nitong hinawakan ang kaliwang kamay niya habang pinagmamasdan nila ang mga lambanang animo’y sumasayaw sa hangin. Sinabi ko sayo kahapon na gusto kong makasama ka ulit. ” “But for me, you’re still a child,” tumayo ito at seryosong humarap sa kanya. Para namang lalong nang-aasar ang binata na mas nilaliman pa ang pagtitig nito sa kanya. Pero nang hindi na niya nakayanan iyon ay siya na mismo ang nag-iwas ng tingin dito. Through his eyes, she could see how sincere her brother for wanting her to be with him again. Because a part of her says she wanted the same thing. Kung gano’n nga lang talaga kadaling magbigay ng second chance ay hindi sana naghihirap ang kalooban niya ngayon. Sa totoo lang, hindi talaga niya gustong mangyari ‘yon. ******** HINAWI niya ang buhok na bahagyang tumakip sa kanyang mukha. Malayang pumapasok ang malakas na ihip ng hangin sa loob ng kotse. “I’m happy that you decided to come with me,” narinig niyang sabi ng katabing si Maru habang abala ito sa pagmamaneho. Tulad ng dati, magandang lalaki pa rin ito—Ah hindi! Malamang ay maraming babae na ang nagkandarapa sa kuya niya. Baka matunaw ako,” lalo pang lumapad ang ngiti nito nang mapansing parang nakatulala na siya dito.

Leave a Reply